Soldaat van de Groote Oorlog

In 2014 was het 100 jaar geleden dat de Eerste Wereldoorlog begon.

Joseph Hens was soldaat bij de Derde Legerdivisie, eerst bij het 12-de Linie, en vanaf april 1915 bij het 3-de Bataljon Génie.
Hij verkreeg 8 frontstrepen, wegens vier volle jaren frontdienst aan de IJzer. Van verwikkelingen aan een verwonding opgelopen aan het front stierf Joseph als "oorlogsinvalied" in 1932.

De "Loteling"

Geboren in 1885 werd Joseph Hens, zoals alle mannen op hun 20 jaar, in 1905 opgeroepen om gaan te loten om te weten wie er naar het leger moest en wie niet. zie loting

Joseph trok een laag lotje en werd "eringelot". Op 3 november 1905 werd hij milicien van de lichting 1905.
"Soldaat 1 ste klasse militie 1905 - stamboeknummer 1936" staat er te lezen op zijn militaire identiteitskaart. En zijn persoonsbeschrijving is vervolledigd met : "gestalte - 1,65 m, bruine haarkleur". Identiteitskaart

Hij deed 20 maanden militaire dienstplicht , van 3 November 1905 tot Juni 1907 , met waarschijnlijk in 1908 en in 1909 nog wederoproepingen van 1 maand.

              

Dit zijn de oudste foto's die we van Joseph terugvonden. Ze dateren van omstreeks 1906 .
Wanneer hij afzwaait in 1907 is Joseph 22 jaar en hij krijgt verkering met zijn buurmeisje Stefanie Vanhoof.
Ze trouwen op 30 juni 1911.

1 augustus 1914

De "Groote Oorlog" breekt uit. Joseph is dan 29 jaar, getrouwd en heeft 2 kinderen , met een vrouw in verwachting van een derde, en hij moet naar de oorlog. Hij behoort tot de oudere klassen (deze van 1905 teruggaand tot en met 1899), en wordt ingedeeld bij het vestingsleger met als taak zijn garnizoensstad Luik te verdedigen "tot het bittere einde".

Na slechts 2 dagen als vestingssoldaat wordt hij op 4 augustus 1914 ingedeeld bij het
12-de Linie, II-de Bataljon, 4-de Compagnie dat, zich terugtrekkend van de brug van Visé, gevecht aangaat met de Duitsers die de Maas willen oversteken.
Luik valt op 6 augustus en hij moet zich terugtrekken richting Antwerpen.
Hij zal vechten in de "Slag van Londerzeel - Blauwenhoek-St Jozef" op 29 september
en in de "Slag van Diksmuide" van 19 tot 30 oktober 1914 .
Na de stabilisatie verdedigt het 12-de Linie de gevaarlijke sector Oostkerke - Pervijze aan het IJzerfront.

Op 1 april 1915 muteert Joseph naar het 3-de Bataljon Génie van de 3° legerdivisie en voert verdedigingswerken uit, - herstellingswerken aan stellingen, leggen van loopbruggen, indijken van water, kortom : ploeteren in de modder onder het steeds aanwezig gevaar van artillerie- en sluipend geweervuur.

Augustus 1916 : Joseph krijgt een schotwonde aan de rug bij het terughalen van een gekwetste makker naar de eigen linies. Hij wordt geévacueerd van het front en wordt 2 maanden verpleegd in een hospitaal in Frankrijk. Hij keert terug naar het front in november 1916.

Hij is tot het einde van de oorlog actief aan het IJzerfront bij zijn eenheid 2-de Compagnie, 15-de Bataljon Génie van het 3-de Leger en wordt op 19 maart 1919 gedemobiliseerd.

11 november 1918 : De oorlog is voorbij

Joseph keert voorgoed terug naar zijn gezin in Mol. De jaren na de oorlog zijn niet gemakkelijk : vader Joseph kan opnieuw gaan werken als "platenmaker" in het zinkfabriek van Lommel-Overpelt, maar hij is ziek. Verzwakt, als "oorlogsinvalied" uit de oorlog teruggekomen, gaat zijn ziekte van kwaad naar erger. "Na smartelijk lijden" , zoals er op zijn bidprentje staat, overlijdt Joseph Hens op 20 april 1932 - nog geen 47 jaar oud, en laat een vrouw en zeven kinderen achter.

naar Boven