Zijn Eretekens

Gewoon een stukje aluminiummetaal, maar toch is zijn bewaard gebleven identificatieplaatje voor ons de belangrijkste "decoratie" van onze grootvader.
Het is het énige eigentijdse relict van zijn soldatenleven aan het front, dit plaatje was bij hem in alle verschrikkelijke oorlogsomstandigheden die hij beleefde....

                    

    1.   Oorlogskruis met palm :

    werd aan Joseph Hens toegekend na vermelding op het Legerdagorder van 23 November 1918. Dit bronzen kruis werd toegekend aan militairen voor daden van moed tegenover de vijand. Bij een daad met vermelding in het legerorder werd een bronzen palm met monogram "A" op het lint bevestigd.

    2.   IJzermedaille :

    deze medaille werd hem verleend door de Commandant van het 3° Leger , Februari 1923, bekrachtigd in het Koninklijk Besluit 16H69 van 4 oktober 1923. Deze medaille werd ENKEL uitgereikt aan diegenen die tussen 17 en 31 oktober 1914 deel uitmaakten van het leger strijdend aan de "IJzer" en er uitmuntend hadden gevochten.

                        

    3.   Zegemedaille : met 8 Frontstrepen

    deze medaille, toegekend aan de oorlogsveteranen, was aangewezen om de door Joseph 8 behaalde frontstrepen op aan te
    brengen : 1 gouden (staat voor 5 zilveren) en 3 zilveren strepen duiden op de 8 frontstrepen of de 4 jaar frontdienst.

    4.   Vuurkruis met vuurkaart :

    werd hem posthuum verleend op 21 juli 1937 volgens Koninklijk Besluit 1792 van deze datum. Brevet nr H/46 getekend door de Minister van Landsverdediging Luit.Gen. Th.Denis. Dit ereteken werd uitgereikt aan allen die de "Vuurkaart" hadden ontvangen, m.a.w. alle veteranen die aan het front onder vuur hadden gelegen.
    De stelling dat " Het Vuurkruis kon niet postuum worden uitgereikt " welke in de media, ( meestal door copy-paste-gebruik van altijd ditzelfde zinnetje) wordt verspreid en zodoende ook gewoon na een tijd onterecht als een geschiedkundig feit wordt aanvaard, is NIET JUIST.

    Joseph Hens verkreeg posthuum het Vuurkruis :

    Zijn weduwe, Stephanie Van Hoof schreef op 8 februari 1937 een brief aan de Minister van Landsverdediging met de aanvraag om de vuurkaart te bekomen.
    Op deze brief werd op 27 februari positief geantwoord door het Ministerie van Landsverdediging, ondertekend door minister Luit.Gen. H. Denis, met de melding dat de naam van Joseph in het Koninklijk besluit van 21 juli 1937 betreffende "de toekenning van het Vuurkruis na den dood" zal begrepen worden.
    Deze twee brieven worden door het Ministerie van Landsverdediging bewaard, ze worden gecatalogeerd onder Bordereau des pièces nr. 36/CAB/820 en zijn nu terug te vinden in het persoonlijk dossier van Joseph.

    Op het blad "renseignements" dat inlichtingen aangeeft voor het opstellen van de Vuurkaart , op 10 juni 1937 goedgekeurd door G.Van de Maele, wordt duidelijk geschreven "posthume", en wordt als taal voor het opstellen van de kaart "Vl" ingevuld.

    Wanneer voor Joseph Hens zijn fiche Onderscheidingen wordt opgemaakt, komt na de vermelding van zijn onderscheidingen met het IJzerkruis en met het Oorlogskruis met Palm , de vermelding :
    " CROIX DU FEU (posthume) A.R. 1792 du 21-7-37".

    Tenslotte, in het "Guldenboek Der Vuurkaart", editie die in 1938 verschijnt (editie Vl 38-39), wordt hij opgenomen als Vuurkruiser "in de hoedanigheid van overledene"

                        

    5.   Herinneringsmedaille :

    als oorlogsveteraan

    Van zijn strijd aan de IJzer hebben we ook nog volgende memorabilia teruggevonden, met vermelding van zijn naam :

  • het "IJzermédaillon" :

  • Voor dit médaillon werd dezelfde stempel, van dezelfde grootte, met dezelfde vermelding " 1914 - YZER... NIET OVER -1918" gebruikt als voor het bas-reliëf in brons op de voorkaft van het boek "Guldenboek der Vuurkaart".       zie "Guldenboek"
    Op de keerzijde wordt het médaillon gepersonaliseerd met zijn naam : "HULDE aan HENS JOSEPH Houder van de Vuurkaart".

                                 

    Net zoals de aanvraag voor het "Guldenboek der Vuurkaart", was het bestellen van dit aparte médaillon een persoonlijk initiatief van de weduwe van Joseph, Stefanie Vanhoof, onze grootmoeder. Het was dus geen officiële uitgave want er moest voor betaald worden. Voor het bestellen van het boek moest een formulier ingevuld worden met oa. opgave van de ontvangen onderscheidingen van de veteraan. Het boek kostte toen 295 Belgische frank bij contante betaling.Het Guldenboek der Vuurkaart werd pas uitgegeven vanaf de jaren 1933 door uitgevershuis J. Rozez uit Brussel. De editie waarin Joseph Hens wordt vermeld is de Nederlandstalige editie van 1938 - 39. Het médaillon dateert van dezelfde periode en werd, mits betaling, waarschijnlijk samen met het boek geleverd.

  • "Diploma" YSER :

  • samen met de IJZER-médaille ( nr. 2 van hierboven) werd hem een prent verleend, door Koning Albert ondertekend (?).

                                            

Joseph hing zijn "diploma" niet ingekaderd aan de muur, noch zou hij rondlopen met op de borst opgespelde médailles. Alles werd weggestopt ergens in een kast in de "voorste plaats" bij onze grootmoeder, nadien weggegeven of weggeworpen en werd later slechts ten dele teruggevonden...

naar Boven